Toen hij aankwam, zag hij kinderen spelen in het zand, ouders picknicken en jongens voetballen. Spot liep rustig rond, zijn witte vacht glansde in de zon.
“Wat een mooie kat!” riep een meisje. Ze zat met haar broertje op een kleed. Spot miauwde en ging naast haar zitten. “Mijn broertje durft niet te zwemmen,” zei ze.

Spot keek naar het jongetje. “Het water is veilig,” zei hij. “Zullen we samen kijken?”
Het jongetje knikte. Spot stapte in het ondiepe water en miauwde vrolijk. Het jongetje volgde hem en begon te lachen. “Het is helemaal niet eng!”

Later ontdekte Spot een groep kinderen die jeu de boules speelden. Ze wisten niet goed hoe het moest. Spot legde het uit: “Rustig rollen, niet te hard!” De kinderen lachten en deden hun best. Zelfs ouders deden mee.

Toen de zon zakte, zat Spot op een bankje met een boterham met kaas. Hij keek tevreden rond. “Ik ga weer verder,” zei Spot. “Dag allemaal!”

“Dag Spot!” riepen de kinderen. “Kom je nog eens terug?”
Spot knikte en liep weg, op naar zijn volgende avontuur.