In Dorpscafé De Steeg was het een drukte van belang. De leden van toneelvereniging De Miksers waren bezig met de generale repetitie voor hun nieuwste voorstelling. Er werd geverfd, gelachen, en soms een beetje gemopperd. Meester John kwam kijken, met Poerlepotje veilig verstopt in zijn jaszak. Maar ‘veilig’ bleef het niet lang.

Terwijl de acteurs hun tekst oefenden, glipte Poerlepotje tevoorschijn. Het mensje zag meteen de pot met schmink en kwasten staan. Nieuwsgierig doopte het een penseeltje in de felroze verf en trok een snor op het gezicht van de hoofdrolspeler, die net zijn tekst oefende. “Hé, wat is dit nou?” riep hij verbaasd. De anderen proestten van het lachen. Niemand had iets gezien, behalve meester John.

Poerlepotje ging verder. Bij het decor tikte het tegen een houten wand. De hele muur schoof een stukje op, precies toen een actrice haar grote entree maakte. Ze kwam niet door de deur, maar ernaast, recht tegen de muur. De zaal schaterde. “Wat een timing!” riep de regisseur. “Dat houden we erin!”

Even later, toen de lichten getest werden, sprong Poerlepotje op het lichtpaneel. Met één sprongetje zette het alle lampen tegelijk aan. De zaal baadde in fel licht. Iedereen knipperde met de ogen. “Wie heeft dat nou weer gedaan?” klonk het verbaasd. Meester John kuchte zacht en keek de andere kant op.

Toen de repetitie klaar was, zat Poerlepotje alweer tevreden bij meester John in de jaszak, met een veeg schmink op het puntmutsje. “Je hebt de boel weer op stelten gezet,” fluisterde hij glimlachend. “Maar eerlijk is eerlijk, de show was nog nooit zo levendig.”

Wil jij ook lachen en genieten van een vrolijke voorstelling? Kom dan naar Dorpscafé De Steeg in Haarsteeg als De Miksers spelen – en luister goed of je ergens zacht gegiechel hoort vanuit de coulissen!