Meester John keek de klas rond. “Heusden is een oude vestingstad, al vanaf de middeleeuwen. Er zijn dikke muren, grachten en tientallen kanonnen. Wisten jullie dat hier vroeger schepen aanlegden om de stad te beschermen? Maar wat ik jullie ga vertellen, dat staat in geen enkel geschiedenisboek…”

Terwijl toeristen langs de vestingwallen wandelden, klonk er plots een dof ‘BOEM’. Mensen schrokken op, maar er was geen rook en geen schot. Alleen een meeuw vloog luid krijsend weg. Ondertussen gleed er een klein schaduwje langs de oude stenen trap. Niemand zag het, maar Poerlepotje gniffelde in stilte.

Op de markt wiebelde een kanonskogel in een vitrine heen en weer. “Spookt het hier?” vroeg een gids verschrikt. De kogel rolde een stukje en stopte weer. Kinderen giechelden zenuwachtig, terwijl niemand begreep hoe dat kon. De gids stamelde nog: “Deze kogels werden in de Tachtigjarige Oorlog gebruikt…” en keek toen snel om zich heen.

Toen werd het écht spannend. Bij de waterpoort zakte plots de ophaalbrug een stukje naar beneden, alsof iemand aan het touw trok. En in een oogwenk leek de tijd even terug te springen: bezoekers zagen soldaten met helmen langs de gracht lopen, alsof de stad weer belegerd werd. Maar na een knippering van de ogen was alles verdwenen, en hing het touw stil. Alleen een zacht, ondeugend lachje waaide langs de grachten.

Niemand heeft Poerlepotje ooit gezien. Toch weet ik dat er die dag een puntmuts achter een kanon verdween, en dat de eeuwenoude vestingmuren nog lang hebben nagesidderd van het gelach.

Wil jij ook de wallen, kanonnen en poorten van Heusden ontdekken? Misschien hoor je wel iets giechelen waar je het niet verwacht…