Het strand bij het Engelermeer lag vol handdoeken, schepjes en torens van zand. Kinderen graven diepe kuilen, terwijl anderen kastelen bouwden met hoge muren en vlaggetjes van takjes. Meester John keek rond en voelde Poerlepotje ongeduldig bewegen in zijn jaszak. Het mensje had duidelijk zin in kattenkwaad.

Poerlepotje kroop tevoorschijn en rende meteen naar een enorme zandberg. Met twee kleine handjes trok het een emmer om. PLOF! Een hele toren schoof naar beneden. Voor de kinderen leek het alsof hun bouwwerk vanzelf instortte. Alleen meester John zag de rode puntmuts even glinsteren in de zon.

Daarna sprong Poerlepotje in een kuil die een groepje jongens net had gegraven. Het mensje schopte wild in het losse zand, zodat de kuil meteen weer half gevuld raakte. De jongens krabden zich verbaasd achter het oor. Hoe kon hun kuil zo snel dicht zijn?

Even later besloot Poerlepotje het grootser aan te pakken. Het begon te rennen over het strand, slepend met een handdoek die vol zand lag. Het zand stoof alle kanten op en waaide als een mini-zandstorm over de zandkastelen heen. Daken braken af, muren zakten in. Gelach en geroep klonk van alle kanten, niemand begreep wat er gebeurde.

Toen de rust terugkwam, zat Poerlepotje alweer diep verstopt bij Meester John. Die keek om zich heen naar de half ingestorte bouwwerken en de verbaasde kinderen. Hij glimlachte: dit was weer een typisch stukje strandgekte dat alleen hij begreep.

Wil jij ook kastelen bouwen en kuilen graven in het zand? Ga dan naar het Engelermeer en beleef je eigen avontuur!