Meester John vertelde: “In Eindhoven ligt Speelpark De Splinter. Daar vind je een kinderboerderij, een groot speelkasteel, een zwembadje en natuurlijk heel veel schommels. Maar die ene middag gebeurde er iets wat niemand verwachtte…”

Het begon bij de hoge schommels. Zonder dat er kinderen op zaten, zwiepten ze heen en weer. Eerst langzaam, toen sneller, tot de kettingen luid rinkelden. Ouders keken verbaasd toe. “Zit er wind?” vroeg iemand. Maar het park was windstil. Alleen een zacht giechel klonk tussen de bomen.

Even later was één schommel helemaal verdwenen. Alleen twee losse kettingen bungelden nog. Kinderen zochten overal, tot er geroep kwam van de kinderboerderij: daar hing de schommel opeens tussen de geiten! De dieren keken nieuwsgierig en één geit sprong er bijna bovenop.

Toen werd het echt spannend. Bij het speelkasteel verscheen de verdwenen schommel opeens boven op de toren. Hij wiebelde gevaarlijk heen en weer, alsof iemand onzichtbaar hoog in de lucht zat te zwaaien. “Dit is niet normaal!” riepen de kinderen, half bang en half lachend.

En toen – pats! – lag de schommel weer gewoon op zijn plek bij de zandbak. Niemand wist hoe. Maar ergens, tussen de struiken, klonk dat ondeugende lachje dat alleen bij één iemand hoort.

Niemand heeft Poerlepotje ooit gezien. Toch knikte meester John geheimzinnig: “Die verdwijnende schommel? Dat was natuurlijk Poerlepotje.”

Ga jij spelen in De Splinter in Eindhoven? Misschien schommelt er ineens iets waar je het niet verwacht…