Meester John vertelde: “Het Philips Stadion is al sinds 1913 de thuisbasis van PSV. De club werd opgericht door werknemers van Philips en groeide uit tot een van de grootste van Nederland. Hier werden kampioenschappen gevierd, Europacups gewonnen en duizenden doelpunten gescoord. Maar één bijzonder doelpunt stond nooit in de krant…”

Het was de tweede helft. PSV drukte, maar de verdedigers van de tegenstander hielden stand. Hoog in de nok van het stadion zat Poerlepotje verstopt achter een rij lege bekertjes. Met een sprongetje kwam het bij de lichtinstallatie. Floep! De lampen doofden kort en flitsten daarna fel aan, alsof Eindhoven haar bijnaam ‘Lichtstad’ wilde bewijzen. Supporters juichten verward, spelers hielden hun pas in.

Poerlepotje rolde zich dubbel van het lachen en kroop vervolgens achter de reservebank. Met een snelle ruk aan een kabel lieten de lampen weer knipperen. Een PSV’er profiteerde: hij glipte langs de verwarde verdediging en stond plots oog in oog met de keeper. Eén simpele trap – doelpunt! Het stadion daverde van vreugde.

De tegenpartij protesteerde luid. “Wat was dat met die lampen?” riepen ze. Ondertussen hing Poerlepotje ondersteboven aan de bidons, giechelend om de chaos die het had veroorzaakt. Even verscheen er op het scorebord 1–0, knipperend, alsof het scorebord zelf meegrijnsde.

Na afloop fluisterden supporters dat er misschien een fout in de techniek zat, of een grap van de lichtman. Maar niemand had iets gezien. Alleen meester John wist beter. Hij glimlachte en zei zachtjes: “Die lichttruc… dat was natuurlijk Poerlepotje.”

Ga jij naar het Philips Stadion in Eindhoven? Kijk goed rond… misschien verstopt Poerlepotje zich achter de kopjes, of knippert er een lamp precies op het spannendste moment.