Het was een mistige woensdagavond toen Flap, de vampier met een neus voor spannende plekken, zijn zwarte cape omdeed en zijn tanden poetste met tandpasta met knoflooksmaak. Niet omdat hij van knoflook hield, maar gewoon om zichzelf uit te dagen. Flap had gehoord van een mysterieuze locatie in Haarsteeg: Dorpscafé De Steeg. Volgens zijn bronnen was het een plek waar mensen lachten, dansten en soms… verdwenen.

“Perfect,” mompelde Flap. “Tijd voor een nieuw avontuur.”

Hij vloog in vleermuisvorm richting Haarsteeg en landde zachtjes op het dak van De Steeg. Binnen klonk muziek. Er waren mensen aan het zingen, eten en praten. Flap veranderde weer in zijn vampiervorm en glipte naar binnen. Niemand keek op. Dat was vreemd. Meestal gilden mensen als ze hem zagen. Maar hier leek het alsof hij gewoon een rare oom was die te veel carnaval had gevierd.

Hij keek rond. De muren waren versierd met foto’s van feesten, verenigingen en optredens. Er was een grote zaal met een podium, perfect voor enge verhalen. Flap voelde zich meteen thuis. Maar wat hem echt nieuwsgierig maakte, was een deur achter het podium. Er stond op: “Verboden toegang – alleen voor personeel.”

Flap grijnsde. “Verboden toegang betekent altijd: hier ligt het geheim.”

Hij sloop naar de deur, keek om zich heen, en opende hem langzaam. Achter de deur was een smalle gang met flikkerende lampen. Aan het einde van de gang stond een oude jukebox. Flap liep ernaartoe en drukte op een willekeurige knop. Plots begon de vloer te trillen. De jukebox zakte langzaam naar beneden, alsof het een lift was.

“Oké, dit is officieel cool,” fluisterde Flap.

Beneden kwam hij in een ruimte vol verkleedkleren, schmink en dozen met bordjes: “Kinderfeest – Spookeditie.” Flap begon te lachen. De Steeg had een geheime kelder speciaal voor griezelfeestjes. Er waren maskers van monsters, skeletten van plastic en zelfs een rookmachine. Flap was onder de indruk.

Hij zag een boek liggen: “Het Grote Spookfeestplan.” Hij bladerde erin. Er stonden ideeën in voor kinderfeestjes met speurtochten, enge verhalen, danswedstrijden en zelfs een schminkhoek waar je kon veranderen in een zombie of een vampier zoals hijzelf.

Flap kreeg een idee. Hij rende terug naar boven, sprong op het podium en riep: “Dames en heren, jongens en meisjes! Ik ben Flap, en ik nodig jullie uit voor het spannendste kinderfeest ooit!”

De mensen keken verbaasd, maar toen hij vertelde over de kelder, de verkleedkleren en de rookmachine, begonnen ze te juichen. Binnen een uur was De Steeg veranderd in een griezelfeest. Kinderen van rond de tien dansten als spoken, speelden vampier-tikkertje en luisterden naar Flaps verhalen over verdwijnende jukeboxen en pratende skeletten.

Aan het eind van de avond kreeg Flap een pannenkoek met stroop en een tekening van een kind waarop stond: “Flap is cool.”

Hij glimlachte. “Missie geslaagd.”

En terwijl hij weer in een vleermuis veranderde en de nacht in vloog, wist hij één ding zeker: De Steeg in Haarsteeg was niet zomaar een dorpscafé. Het was een plek vol geheimen, plezier en een beetje griezeligheid. Precies zoals Flap het graag heeft.